เลาปัง

         ^

         ^

         ^

รูปนี้เก๊กให้ถ่ายเรยอ่ะดูมันดิ

คุณแดง หรืออีแดง คำติดปากที่ใคๆ ในตึกพักชายที่ 12 (มอกะเสด)มักจะเรียกมัน
กี่ปี ต่อกี่ปี กี่รุ่น ต่อ กี่รุ่น ที่เข้ามา แล้วเห็นอีแดงอยู่ในตึกพักชายที่ 12
เสมือนว่าเป็นสิ่งที่ต้องเจอ หากได้เข้ามาเป้นสมาชิกตึก
ไม่ว่ากิจกรรมอะไร จะต้องมีมันเข้าร่วมเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นวิ่ง เชียร์ ทำบุญตึก วันโฮม และ
ทุกๆ กิจกรรมที่มีสมาชิกตึกพักชายที่ 12 เข้าร่วม จะเจอมันตลอด
แต่ทุกคนจะรู้ดีว่า ถึงไล่ยังไง มันก้อไม่ไปง่ายๆ
จนกว่ามันจะได้สิ่งที่ต้องการ นั่นคืออาหาร
แต่สิ่งที่ไล่มันได้ผลชงัก นั่นคือ อะไรก้อได้ที่เสียงดังๆ
ไม่ว่าจะเป็นเสียงประทัด เสียงตีปีบ ในวันรับน้อง
หรือเสียงฟ้าผ่า ซึ่งทกคนจะรู้ดีว่าจะต้องทำอะไรกันบ้าง
อย่างแรกต้องสำรวจก่อนว่า มีสิ่งแปลกปลอมอยู่ใต้เตียงของตนหรือไม่
ต้องพยายามสอดเสาะหา เพราะหากห้องใครไม่ได้ล็อกประตู
หรือเปิดทิ้งไว้ เป็นอันเสร็จ
ห้องที่อีแดงมักจะเข้าส่วนมากจะเป้นชั้นสอง เพราะมันจะอยู่ชั้น สอง เป็นหลัก
แต่ห้องสุดฮิต ก้อคงเป้น 208 เพราะตามสถิติที่ต้องไปลากมันออกมา
 208 เป็นห้องที่เข้าไปเอาออกมาบ่อยสุดๆ

การที่มันเข้าไปตัวเดียวโดดๆ ไม่เท่าไหร่
อะไรคงไม่หนักเท่า สัตว์เลี้ยงประจำตัวมัน
ใช่แล้วคับ มันคือมัดและเห็บนั่นเอง
โดยเฉพาะหน้าร้อน หรือซัมเมอร์
เป็นช่วงที่มันเจริญพันธุ์นักแล
พักหลังๆ นี่ยิ่งระบาดหนัก ฉีดยายังไม่หาย 55
ขนาดห้องผมเองยังไม่วาย ต้องโดนด้วยเช่นกัน
เพราะหน้าห้อง เป็นที่นอนประจำของมัน

ทุกคนโดยเฉพาะรุ่นหลังๆ จะทราบว่า 206 เป็นห้องที่ดูแลมัน
ก้อผมนี่แหล่ะต้องซื้อข้าวให้มันกิน
ข้าวที่มันกินประจำ คือข้าวผัดหมูสับร้านป้าอู๊ดคับ
ผมจะมีสัญญาใจกะป้าอู๊ดว่าเวลามาสั่งจะใช้ชื่อว่า ข้าวลูก
เพราะหากสั่งเป้นข่้าวอีแดง ครายได้ยินคงไม่ดีเป็นแน่
เคยเปลี่ยนร้านแล้วนะคับ เป้นร้านมือปืน ผลออกมา มันไม่กินคับ
คงเหมือนใครหลายๆคน หหุ(พี่เขาสจะตามมาดูป่าวว่ะเนี่ย 55)
อ่อ ข้าวนั้น รวมไปถึงบุ๋มบิ๋มด้วย นี่ก้อเป็รอีกตัว ที่ผมรัก
ที่จิงผมรักมันเท่าๆกัน
แต่บางครั้งดูเหมือนรักบุ๋มบิ๋มมากกว่า เพราะมันไม่ค่อยมาอ้อน ไม่เหมือนอีแดง
เห็นหน้าเมื่อไหร่ เป้นต้องอ้อน บางครั้งยังคิดว่า แม่ง....แมวหรือหมาว่ะ 55
มันจะชอบมาคลอเคลียที่ขาคับ
แล้วขนมันจะติดเต็มขาเลยอ่า
ตอนเช้าถ้าจะไปเรียนต้องแอบๆไป เดี๋ยวจะโดนมันคลอเคลียก่อนไป
แต่เชื่อไหม ไม่เคยพ้นมันได้เลย
บางครั้งวิ่งเลยคับ แต่มันก้อวิ่งตามทันหน้าตึกจนได้
เลยต้องหยุดเล่นกะมัน ก่อนไป
ทำจนเป็นนิสัยไปแล้ว แต่ตอนนี้ซิ......
พอตกเย็นกลับจากเรียน ก้อมันอีกแระ ที่มารอหน้าตึก
บางครั้งต้องแวะบาร์ใหม่ ไม่งั้นก็พ้อย์ที่ประมง ซื้อลูกชิ้นมาให้มัน
(แต่กระซิบนิดหนึ่ง ระหว่างทาง เสร็จผมไปหลายลูกแล้ว 555)
ส่วนมากเวลาให้อาหาร หรือของกินเล่น บุู๋มบิ๋มจะไม่ค่อยได้กิน
เพราะอีแดงจะมานอนรอหน้าห้องเลย
แถมหวงอาหารด้วย หวงสุดๆ ใครห้ามแย่ง
ฉะนั้นเวลาให้ ผมจะต้องอยู่คั่นกลาง
อีแดงจะกินไวมากมาก
ประมาณว่าหันไปจับหัวบุ๋มบิ๋ม พแหันมาอีหที เกลี้ยงแล้ว
แล้วมันจะชอบมาแย่งบุ๋มบิ๋ม แต่คงยาก เพราะถ้าผมอยู่ คงไม่ได้กิน
นอกจากบุ๋มบิ๋มจะอิ่มก่อน ด้วยเหตุนี้มั้ง ทำให้ผมเอ็นดูบุ๋มบิ๋มเป็นพิเศษ
แต่ก้อไม่ได้เกินใครหรอก เพราะรักมันเท่าๆกัน
ผมเคยคิดนะว่าถ้าจบ แล้วมีบ้าน อยากเอามันไปอยู่ด้วย
เพราะ 4 ปี นี่ผูกพันกะมันเหลือเกิน
แต่ก้อคงได้แต่คิด .....

ยังไม่หมดนะคับเรื่องของมัน เดี๋ยวจะมาอัพใหม่

     <<<  อันนี้ก้อแทะใหญ่เรย