เลาปัง

ตื่นมาตอน 6.20 หลังจากทำงานตรากตรำมา 4 วัน แต่เหมือนทำมาทั้งชีวิต 555
ยังคงนอนอยู่บนที่นอน ซึ่งยังไม่รู้ว่าจะก้าวลงจากเตียงดีไหม
ก็แน่ล่ะ ชีวิตแถบดับสิ้น จากงานอันแสนเหนื่อยล้า
แต่ก็ตัดสินใจแล้วว่า ยังไงวันนี้ ขอคนหล่อ(รึป่าว  อิอิ)ทำดีกะเขาบ้างสักวันว่ะ
เลยตื่นมาเข้าตารางประจำวัน
ยืดเส้นยืดสาย ให้กล้ามเนื้อตื่นสักหน่อย(มาถึงตรงนี้ อย่าคิดลึกล่ะ  อิอิ)
คลายเส้นครับ คลายเส้น บิดเอาความขี้เกียจออกไปซะ ร่างกายจะได้สดชื่น
จากนั้นก็อาบน้ำ แต่งตัวเสริมหล่อสักหน่อย(ถึงมันจะได้แค่นี้ก็ตามนะ)
แล้วก็ก้าวเท้าออกจากห้อง ต้องไม่ลืม ซ้ายก่อนเสอม (ถือโชคลางคับ(แก่ไปไหม 555 ))
ระหว่างทางที่เดิน ก็เจอกับพระ ซึ่งเป็นรูปที่ผมใส่บาตรท่านทุกเช้า
ผมก็ยกมือไหว้ แล้วท่านก็ถามประมาณว่าจะไปไหนหรือโยม
ผมก็บอกท่านว่า เดี๋ยวจะไปปากซอยครับ คือรู้กันว่า ไปรอท่านเพื่อจะใส่บาตรคับ
พอผมไปถึงปากซอย ก็พยายามชะโงกดูว่า เมื่อไหร่ท่านจะมา
เพราะถ้าขืนผยืนอยู่แถวนั้นนานๆ มีหวังได้หาอะไรกระแทกท้องก่อนจะได้ใส่บาตรแน่ๆเลย
ผมเลยไปซื้อโจ๊กก่อน ระหว่างรอท่าน แล้วก็แวะซื้อหมูทอดด้วย
นอกเรื่องนิดนึงนะคับว่า หมูทอดร้านนี้ อร่อยมากคับ
ตอนมาใหม่ๆ จะซื้อไปกินที่ทำงานทุกเช้าเลย หมู 10 บาท ข้าว 5 บาทเท่านี้ ก็อิ่มท้องไปได้เยอะเลย
แลพถึงเวลาพระท่านมาถึง ผมก็เลือกสำรับใหรับใส่บาตร และดอกไม้ด้วย
สำหรับสำรับร้านพี่เค้าก็จะมีข้าวสวย  1 ถ้วย กับข้าว 1 ถุง ขนมหวาน และ ผลไม้ ชุดนี้ราคา 25 บาท
สำหรับของผม จะเพิ่มชุดดอกไม้อีก  1 ชุด 10 บาท รวมแล้วก็ 35 บาท
จากนั้นก็ใส่บาตร ระหว่างที่ใส่ข้าวและของอย่างอื่น
เคยมีคนบอกผมว่า ให้เราอธิฐานถึงผู้รับไม่ว่าจะเป็น
เจ้ากรรมนายเวร ญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้ว เทวดาที่ท่านปกปักรักษาเรา
แต่สำหรับตัวผมเอง ก็จะมีสิ้งศักดิ์สิทธิ์ที่ผมนับถือ รวมถึงที่ทำงาน และตัวผมเองด้วย
จากนั้นก็นั่งรับพร รอพระท่านเดินไป
ตอนขากลับ เดินผ่านร้านขายของสด เห้นปลาที่เขาจับมาแล้วขังในกาละมัง
ใจก็พลางคิดถึงพี่ที่อยู่ที่ทำงานเคยบอกว่า ถ้าหากทำบุญ แล้วเราได้ปล่อยพวกสัตว์น้ำ
โดยเฉพาะที่เขากำลังจะเอาไปฆ่า จะได้บุญยิ่งกว่าที่เขาขายตามที่วัด
เพราะอไรนั่นหรือครับ ตามความคิดผมนะ
"คงเป็นเพราะสัตว์ที่กำลังจะถูกเอาไปฆ่า ถ้าเราไปช่วยเหลือเขา ก็เหมือนเรา ได้ช่วยให้เขาพ้นทุกข์จากการถูกฆ่า
ก็เหมือนกับเหมือนเรากำลังประสบปัญหา อาจจะร้ายถึงกับชีววิตเรา
แต่แล้วก็เหมือนมีปาฏิหารย์ ช่วยเราเหมือนเรได้เกิดใหม่อ่ะคับ"
ผมก็เลยบอกแม่ค้าซื้อปลา และก้อเหลือบมองเห็นหอยขม ก็เลยซื้อด้วย
ตอนแม่ค้าตัก ผมก็เข้าใจแระคับว่าปลามันต้องดิ้น หรือหนีจากการจับกุม
ในใจผมก็คิดตลอดว่า อีกแปบเดียว ก็จะได้พ้นจากความทรมานแล้วนะ
ผมบอกแม่ค้าเอา 2 ตัว ซึ่งก็เกือบโล แม่ค้าเขารู้ว่าผมจะเอาไปปล่อย แกก็ลดราคาให้ด้วย เหลือ 80 บาท เพราะมันเกือบโล
แล้วหอยอีก 1 โล 20 บาทสายตาของผมตอนที่มองแม่ค้ากำลังตักปลา ในใจก็คิดตลอดว่า
เอ ที่ผมมาซื้อแค่ 2 ตัว แล้วตัวที่เหลือล่ะ เขาจะเป็นยังไง
ใจหนึ่งก็อยากจะเอาเขาไปปล่อยให้หมด แต่ก็ติ ดด้านกำลังทรัพย์ที่แมนจะจำกัดของผม
ผมก็ตัดใจ เอาแค่ 2 ตัวนั่นแหล่ะ ที่ถูกเลือกมาแล้วว่า คงจะมีบุญวาสนาต่อกัน ผมถึงไดปล่อยมัน
เมื่อซื้อของเป็นที่เรียบร้อย ก็นั่งวินมอเตอร์ไซค์ไปวัดหัวคู้ แถวหัวตะเข้ สมุทรปราการ(ผมพักแถวนั้นคับ)
ไปถึงวัด ก็ไปที่ท่าน้ำ ทำงานปล่อยปลาก่อนเลย เพราะว่ามันดิ้นมาตลอดทาง
คงเป็นเพราะไม่มีน้ำนะคับ ตัวแรกก็ปล่อยมันก็ว่ายอยู่แถวที่ผมปล่อย คงเพราะกำลังปรับปรับตัวกะสภาพแวดล้อมใหม่
ส่วนอีกตัว ผมก็เอาเอาลงไปในน้ำทั้งถุงที่ใส่มา แต่มันไม่ยอมว่ายออกไป
เดิมทีเดียวคิดว่า เฮ้ย ตายรึป่าวว่ะเนี่ย แต่ที่ไหนได้คับ ปากของมันกัดถึงอยุ่คับ
ผมเห็นครีบมันเริ่มขยับ โอ้โฮ หัวใจพองเลย เฮ้ย เอ็ง  2 ตัว รอดแล้ว
จากนั้นก็ทำกาปล่อยหอยลงแม่น้ำ หลังจากปล่อยเสร็จ ผมก็ยังไม่ได้กลับเลยทีเดียว
ก็ยังคงยืนอยุ่ริมน้ำ คิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อยๆ แต่ไม่ได้คิดฆ่าตัวตายนะคับ ไม่ต้องแช่ง อิอิ
ผมว่า เวลายืนริมน้ำแล้วปล่อยใจคิดอะไรไปเรื่อยๆ มันเพลินครับ
คิอไปได้เรื่อยๆ ไม่หยุดเลย ผมยืนยิ้มกับตัวเองอยู่นานพอควร ก็กลับ เพราะนึกได้ว่าซื้อโจ๊กไว้เดี๋ยวเย็นหมด
พอกลับถึงห้อง ก็โทรหาแม่ เพื่อจะถามว่าเวลาจะกรวดน้ำต้องใช้อะไรบ้างเพราะผมไม่มีอุปกรณ์
แม่ก็บอกให้หาแก้วหรือขวดเล็กๆ เอาใสน้ำแล้วก็กรวด แต่ท่านก็เตือนผมอย่างหนึ่งว่า
น้ำและภาชนะท่ใช่ต้องสะอาด เพราะท่านบอกว่า คนสมัยก่อนเชื่อว่า
เมื่อเราตายไป เราก็จะได้กินน้ำที่เรากรวดไปนั่นแหล่ะ ผมก็เพิ่งจะมารู้เอาตอนนี้นี่แหล่ะ
เมื่อก่อน ผมใส่บาตร ไม่เคยได้กรวดน้ำเลย แต่จากนี้ไป ผมคงต้องกลับมากรวดน้ำที่ห้อง
แล้วค่อยเอาน้ำที่กรวดไปรดรากของต้นไม้หน้าหอต่อไป

ผมเขียนยาวเหมือนกันนะวันนี้ ตอนนี้อากาศง่วงเข้าแทรกซ้อนอีกแล้วล่ะ
คงต้องนอนสักพัก แล้วว่าจะออกไปตัดผม แล้วก็ไปเอาของฝาก
พอดีมีพี่ที่รู้จักเขาฝากของมาให้จากแพร่ พี่เขาฝากไส้อั่วมาให้กิน
ดีเหมือนกัน ไม่ได้กินนานแล้ว วันนี้จะกินให้พุงกางเลย 5555+
14/08/08 เวลา 11.11

ปล. เคยดูหนังเกาหลี เขาบอกเวลา 11.11 ถ้าเราเห็น แสดงว่ามคนกำลังคิดถึงเรา
แล้วตอนนี้ใครจะคิดถึงผมล่ะ หรือว่าคุณที่กำลังอ่านมาถึงตรงนี้คับ อิอิ
โชคดีนะคับ .... เลาปัง